Κυριακή , 26 Μάιος 2019

τον Φούλη μην τον υποτιμάς

averofneofitouΣυζητώντας με ανθρώπους που συμμετέχουν ολόψυχα στον αγώνα για μια καλύτερη κοινωνία διαπιστώνουμε το εξής: Υπάρχουν αρκετοί αγωνιστές που δεν παίρνουν στα σοβαρά τις απειλές του Αβέρωφ Νεοφύτου και υποτιμούν την επικινδυνότητα του προέδρου του Συναγερμού. Μια στάση που συμπυκνώνεται στη φράση: “σιγά μην ασχοληθούμε με το Φούλη!”

Χρειάζεται προσοχή γιατί ο Νεοφύτου έχει αποδείξει πως είναι ικανότατος στους πολιτικούς χειρισμούς και στους εκβιασμούς. Άλλωστε, δεν τοποθετήθηκε τυχαία στην ηγεσία του κόμματος. Λόγω της θέσης που κατέχει, αποτελεί βασικό εκφραστή των συμφερόντων και των επιδιώξεων των από πάνω. Αν θέλουμε, λοιπόν, να απαντήσουμε αποτελεσματικά στην επίθεση που δεχόμαστε είναι χρήσιμο να πάρουμε τις δηλώσεις και τις κινήσεις του στα σοβαρά. Γιατί δεν εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό του αλλά μια ολόκληρη κοινωνική τάξη: τους τραπεζίτες, τους βιομήχανους, τους developers, τους επιχειρηματίες… το στρατόπεδο του κεφαλαίου.

Όταν, λοιπόν, κατεβάζει νόμο για την ποινικοποίηση της απεργίας ξέρει πολύ καλά τι κάνει. Ακόμα και αν ο νόμος περάσει ‘πιο στρογγυλεμένος’ από το αρχικό σχέδιο θα έχει πετύχει το στόχο του: να μεταφέρει συντριπτική πίεση στον κόσμο της εργασίας. Είναι σαν να σου λέει κάποιος «σκόπευα να σε ληστέψω, να σε βιάσω και μετά να σε σκοτώσω αλλά μετά τη διαβούλευση συμφωνήσαμε από κοινού μόνο στη ληστεία και στο βιασμό, οπότε ικανοποιήθηκαν και οι δυο πλευρές». Αυτό επιδιώκει το στρατόπεδο του Νεοφύτου και η όρεξη του ανοίγει όταν βλέπει πως οι πιέσεις έχουν αποτέλεσμα. Και είναι εξοργιστικό να βλέπεις εκπροσώπους των εργαζομένων να υποκύπτουν στις πιέσεις.

Από πού πάνε για το μέτωπο;

Η ηγεσία της ΠΑΣΥΔΥ εναντιώθηκε ανοιχτά στην απεργία των νοσηλευτών και για αυτή της τη στάση επιβραβεύτηκε από τον Αναστασιάδη στο πρόσφατο συνέδριο της. Η στάση της ΠΕΟ είναι διαφορετική. Το γεγονός ότι καλεί σε κινητοποίηση για τη μέρα κατάθεσης του νομοσχεδίου δείχνει καλά αντανακλαστικά. Όμως, ούτε η ηγεσία της ΠΕΟ είναι άμοιρη ευθυνών. Λίγες μέρες μετά την απεργία της ΠΑΣΥΝΟ, ο Πάμπος Κυρίτσης Γ.Γ. της ΠΕΟ τοποθετήθηκε στη βουλή σχετικά με την επίμαχη πρόταση Νόμου ΔΗΣΥ. Εκεί δήλωσε μεταξύ άλλων τα εξής: «Είναι αλήθεια ότι όσον αφορά το Συνδικαλιστικό κίνημα υπάρχουν περιπτώσεις, ιδιαίτερα από μικρές και ανεξάρτητες οντότητες, οι οποίες δεν έχουν και τόσο αυξημένο το αίσθημα της κοινωνικής λογοδοσίας με αποτέλεσμα να υπάρχουν κάποτε και εκτροπές. Αυτές όμως είναι οι εξαιρέσεις και όχι ο κανόνας» . Αν η ηγεσία της ΠΕΟ θεωρεί πως με το να αποδέχεται το πλαίσιο και τις κατηγορίες του αντιπάλου θα τον ηρεμήσει, τότε κινείται εντελώς λάθος. Με την απεργία της ΠΑΣΥΝΟ το «κυβερνητικό θηρίο» πληγώθηκε. Και ένα πληγωμένο θηρίο είναι πολύ επικίνδυνο, αν δεν το εξουδετερώσεις θα σε κατασπαράξει.

Την ίδια τακτική ακολουθεί το στρατόπεδο του Νεοφύτου και στην κεντρική πολιτική σκηνή. Όταν στοχοποιήθηκε εξαιτίας του εκβιασμού που άσκησε στους νοσηλευτές, πέρασε στην αντεπίθεση. Δήλωσε πως: «το κόμμα της εργατιάς, του κόμμα της αριστεράς, έφερε στη Βουλή, εκτάκτως με Υπουργό Συγκοινωνιών και Έργων τον κ. Φλουρέντζου, νομοσχέδιο για ρύθμιση της απεργίας στον ευαίσθητο τομέα των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορία» . Αναρωτήθηκε κατά πόσο τα λιμάνια και ο τομέας της υγείας δεν είναι κρίσιμοι τομείς, όπως ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας και μετέφερε την πίεση στο ΑΚΕΛ ζητώντας του να απαντήσει στο ερώτημα. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ ουσιαστικά δεν απάντησε γιατί χτυπήθηκε εκεί που πονάει.

Η ίδια ακριβώς τακτική εφαρμόστηκε και κατά την επιβολή του μνημονίου: «Η κατάσταση της οικονομίας επιβάλλει όπως όλοι μας, πάνω από ιδεολογίες, τοποθετήσουμε το εθνικό συμφέρον… Αυτό, εξάλλου, έκαμε και ο Δημήτρης Χριστόφιας ενόσω ήταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αν και δεν άφησε την αριστερή του ιδεολογία, η οποία μεταξύ άλλων λέει ότι δεν μπορείς να κοινωνικοποιείς τις ζημιές και να ιδιωτικοποιείς το κέρδος, μας έφερε στη Βουλή το νομοσχέδιο με το οποίο κρατικοποιήσαμε τη Λαϊκή Τράπεζα, δίνοντάς της 1,8 δισ.» (Αβέρωφ Νεοφύτου στην ολομέλεια της Βουλής, 4/3/14).

Τα λένε στην πεθερά για να τα ακούει η νύφη

Μπορεί ο Νεοφύτου να σφάζει με το γάντι την ηγεσία του ΑΚΕΛ αλλά ο τελικός του στόχος είναι άλλος: όλοι οι εργαζόμενοι και οι αριστεροί στο νησί. Όταν η παρούσα κυβέρνηση κέρδισε τις εκλογές γράφαμε πως ετοιμάζει μια άνευ προηγουμένου επίθεση στα κεκτημένα μας. Η επίθεση αυτή ήδη ξεδιπλώνεται. Οι από πάνω γνωρίζουν όμως ότι για να κερδίσουν τον πόλεμο πρέπει να τσακίσουν τις αντιστάσεις στους χώρους δουλειάς, στο δρόμο αλλά και στο πεδίο των ιδεών. Για να το καταφέρουν επιχειρούν να ταυτίσουν τις ιδέες και τη δράση της αριστεράς με τις επιλογές της ηγεσίας του ΑΚΕΛ. Γιατί γνωρίζουν, επίσης, ότι οι από κάτω δεν είδαν τις ελπίδες του να γίνονται πραγματικότητα με το ΑΚΕΛ στην κυβέρνηση. Η κυβέρνηση Χριστόφια ακολούθησε μια πολιτική διαρκών συμβιβασμών και «εθνικής ομοψυχίας» ώστε να αποφύγει τη ρήξη με τους αστούς. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε….

Σε αυτό ‘ποντάρει’ ξανά η αστική τάξη της Κύπρου και προσπαθεί να μας πείσει ότι ‘και η Αριστερά είναι μια από τα ίδια’ ώστε να καθαρίσει μια και καλή με τις ιδέες και τη δράση της. Σε αυτές τις συνθήκες οφείλουμε να αντιπαρατάξουμε μια αριστερά που δεν θα απαντά με υποχωρήσεις. Μια αριστερά που δρα μέσα στην κοινωνία και μαζί με τους εργαζόμενους οργανώνει πραγματικά τον αγώνα για την απελευθέρωση από τη μνημονιακή λιτότητα. Ήρθε η ώρα να το κάνουμε όλοι μαζί ξεκινώντας από την μπλοκάρισμα του εργατοκτόνου νόμου σε κάθε εκδοχή… πριν ή και μετά τις «διαβουλεύσεις».

logo granazi

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.