Σάββατο , 11 Ιούλιος 2020

Στρατιωτική θητεία: 15 χιλιάδες και μια…

Οι φαντάροι είναι κίτρινοι

stratos1τα όπλα στα χέρια τους αλλάζουν
και γίνονται δεκανίκια
ύστερα αλλάζουν
και γίνονται κεριά
ύστερα αλλάζουν
και δεν υπάρχουν μήτε όπλα μήτε στρατιώτες πια
Οι νεκροί
προχωράνε
αμίλητοι
αναποδογυρίζουν τα καμιόνια
αναποδογυρίζουν τα τάνκς
πατάνε πάνω στις ξιφολόγχες και τις σάλπιγγες
Τ. Λειβαδίτης

Όποιος έχει υπηρετήσει σε στρατόπεδο της Εθνικής Φρουράς ξέρει καλά ότι όλο αυτό το κατά τα άλλα θλιβερό τσίρκο του στρατού έχει δολοφονήσει εν ψυχρώ δεκάδες φαντάρους και έχει βάλει στο πλυντήριο χιλιάδες εγκεφάλους. Αυτή η κρεατομηχανή που συνθλίβει τα μυαλά χιλιάδων νέων κάθε χρόνο εξυπηρετεί μια άμυνα διαφορετική από αυτήν που προβάλλει: ενάντια στον ‘εσωτερικό εχθρό’ του αντιμιλιταρισμού και του διεθνισμού. Σε μια χώρα που έχει πληρώσει πολύ βαριά το τίμημα των εθνικιστικών και αλυτρωτικών βλέψεων του ελληνικού και τουρκικού εθνικισμού, το ζήτημα της Ε.Φ. ανάγεται σε μείζον κοινωνικό θέμα. Κι όπως εύγλωττα γράφει ο Β. Γκουρογιάννης, «το πρόβλημα βέβαια δεν είναι η ψύξη του μυαλού. Είναι η απόψυξη, που κρατάει χρόνια.»

Μια βρώμικη, εθνικιστική ιστορία

Η Ε.Φ. ιδρύθηκε ως κοινοτικός στρατός Ελληνοκυπρίων με υποχρεωτική στράτευση τον Ιούνιο 1964, μετά τις συγκρούσεις του 1963. Πρώτος αρχηγός της ήταν ο Γεώργιος Γρίβας «Διγενής» και είχε το ίδιο έμβλημα που έχει σήμερα, το δικέφαλο αετό, το έμβλημα, δηλαδή, της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Η εθνικιστική κατρακύλα της Ε.Φ. δεν σταμάτησε εκεί. Την 1η Ιουλίου 1974, το Υπουργικό Συμβούλιο της Κύπρου αποφάσισε τη μείωση της στρατιωτικής θητείας σε 14 μήνες και τον περιορισμό των ελλαδιτών αξιωματικών της Ε.Φ. Την επόμενη μέρα, ο Μακάριος κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση για ανάμιξη στις εναντίον του συνωμοσίες και αξίωσε να ανακληθούν στην Ελλάδα 650 ελλαδίτες αξιωματικοί, που υπηρετούσαν στην Ε.Φ. Η συνέχεια είναι λίγο-πολύ γνωστή…

Μιλάμε, λοιπόν, για έναν θεσμό βαθιά αντιδραστικό από τη γέννησή του, έναν θεσμό που ο πρωταρχικός του ρόλος ιστορικά ήταν να προτάσσει τις αξιώσεις του μεγαλοϊδεατικού ελληνικού εθνικισμού στην Κύπρο. Κερασάκι σε αυτήν την -ομολογουμένως δηλητηριώδη- τούρτα, αποτελεί το γεγονός ότι ακόμα και στην περίοδο γενικευμένης κρίσης και υποβάθμισης της ποιότητας ζωής των εργαζόμενων που διανύουμε, σύμφωνα με το δείκτη GMI (Διεθνής Δείκτης Στρατιωτικοποίησης), η Κύπρος καταλαμβάνει την 6η θέση παγκοσμίως και μαζί με την Ελλάδα είναι οι πιο στρατιωτικοποιημένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Φοβού τους Δαναούς…

Με αφορμή την προσφάτως εξαγγελθείσα μείωση της θητείας στην Ε.Φ. από τους 24 στους 14 μήνες, σε προεκλογική περίοδο, χρειάζεται να έχουμε οι εργαζόμενοι στο μυαλό μας ότι η στρατιωτικοποίηση δεν πρόκειται να σταματήσει με αυτό το μέτρο, αφού η μείωση θα σημάνει προσλήψεις χιλιάδων ΕΠΥ από Κύπρο και Ελλάδα. Είναι, λοιπόν, κατανοητός και ενθαρρυντικός ο ενθουσιασμός του κόσμου και της νεολαίας για τη μείωση της θητείας. Παρ’όλ’ αυτά μια τέτοια εξέλιξη δεν είναι καλή από μόνη της. Οι μισθοφορικοί στρατοί επαγγελματιών παίζουν το ρόλο μιας δεύτερης αστυνομίας, ενός ακόμη κρατικού κατασταλτικού μηχανισμού και μάλιστα ασύδοτου.

Από την άλλη πλευρά είναι γεγονός ότι ιστορικά οι φαντάροι, τα παιδιά των αγροτών και εργατών έχουν αφήσει ή και –ακόμα καλύτερα- στρέψει τα όπλα τους ενάντια στους ανωτέρους τους όταν κλήθηκαν να καταπνίξουν εξεγέρσεις. Τέτοια παραδείγματα έρχονται από τη Ρωσία του 1917, από τη Γερμανία του 1919, από την Ελλάδα και την Πορτογαλία του 1974.
Η αλλαγή της Εθνικής Φρουράς σε επαγγελματικό, δηλαδή μισθοφορικό, στρατό μόνο αποστρατιωτικοποίηση δε σηματοδοτεί, αλλά περαιτέρω στρατιωτικοποίηση μέσα από την εντατικοποίησή της. Είναι ενδεικτικό ότι, τη στιγμή που η κυβέρνηση επιτίθεται με λύσσα στους νοσηλευτές που διεκδικούν τα στοιχειώδη, έχει εξασφαλίσει 35 εκκατομύρια ευρώ για την πρόσληψη των επαγγελματών στρατιωτών. Επιπλέον, το γεγονός ότι επιλέγεται η ενίσχυση του στρατού την ώρα που η κυβέρνηση υποτίθεται ότι συζητά για λύση και συνύπαρξη δεν προμηνύει τίποτα καλό για το μέλλον.

Η απάντηση στον μιλιταρισμό είναι η κατάργηση της Εθνικής Φρουράς και η αποχώρηση όλων των στρατών, τουρκικού κι ελληνικού, βρετανικού και κυανόκρανων που προωθούν το μίσος και τον εθνικισμό. Γιατί όσο υπάρχουν οι στρατοί θα προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους… και η δουλειά τους είναι ο πόλεμος.

logo granazi

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.