Σάββατο , 14 Δεκέμβριος 2019

Ρεπορτάζ από την απεργία των αχθοφόρων στο λιμάνι της Λεμεσού

limani

Το γεγονός ότι από χτες το πρωί (16/4) τα ΜΜΕ επαναλάμβαναν αντιγράφοντας το ένα το άλλο για απεργία στο λιμάνι που δημιουργεί «τεράστια προβλήματα» με μοναδικά αιτήματα των απεργών «ζητήματα που αφορούν το μισθολόγιο τους και το 14ο μισθό» μας προκάλεσε καχυποψία. Δεν θα ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που τα συστημικά ΜΜΕ -ακολουθώντας την γραμμή των ιδιοκτητών και των διαφημιστών τους- θα παραποιούσαν την πραγματικότητα προσπαθώντας να σπιλώσουν ένα δίκαιο εργατικό αγώνα.

Πηγαίνοντας πριν το μεσημέρι στο χώρο της απεργίας στο Λιμάνι Λεμεσού συναντήσαμε τους απεργούς εργάτες αχθοφόρους. Και αυτό που είδαμε ήταν η αλληλεγγύη και η θέληση τους να αγωνιστούν για τον ιδρώτα τους. Όταν τους ρωτήσαμε ποια είναι τα αιτήματα τους, ξεκαθάρισε η αλήθεια που προσπαθούσαν να θολώσουν από το πρωί τα ΜΜΕ. Για παράδειγμα η «ζημιά στην οικονομία του τόπου» που επικαλούνται οι επιχειρηματίες και οι τραπεζίτες είναι απλώς ένα ψέμα αφού οι εργαζόμενοι -παρά την απεργία- φροντίζουν ώστε τα φάρμακα και άλλα ευαίσθητα προϊόντα, να εκφορτώνονται κανονικά.

Ακόμα και το ζήτημα του 14ου μισθού δεν αποτελεί παρά μόνο μια από τις θέσεις για τις οποίες προβάλλουν αντίσταση στην επίθεση που δέχονται από την εργοδοσία. Και τούτο γιατί είναι από πέρυσι που η εργοδοσία -στο όνομα της οικονομικής (καπιταλιστικής δηλαδή) κρίσης- ζήτησε θυσίες οι οποίες έγιναν αποδεκτές: να περικοπεί ο μισθός τους, να κατακλαπεί η ΑΤΑ, να καταργηθεί το αυτονόητο δικαίωμα αποπληρωμής των υπερωριών στα ποσοστά που προβλέπονται από τη συλλογική τους σύμβαση όπως και άλλες πρόνοιες των συλλογικών συμβάσεων. Αλλά οι εργαζόμενοι, παρά τα όσα χωρίς ντροπή τους πήραν, αποφάσισαν να παραμείνουν στη δουλειά δείχνοντας εμπιστοσύνη στον λόγο των εργοδοτών.

limani2

Αποτέλεσμα όλων αυτών; Η εργοδοσία με τη λαιμαργία που τη χαρακτηρίζει, επέστρεψε δριμύτερη ζητώντας την κατάργηση και των τελευταίων αναχωμάτων των εργαζομένων πριν την πείνα και την εξαθλίωση. Με λίγα λόγια, οι μαστόροι ζητούν να απολύουν όποιον εργάτη εκείνοι θελήσουν, όποτε το θελήσουν. Και ποιοι είναι αυτοί; Για ακόμα μια φορά η εργοδοσία έρχεται να σπείρει την διχόνοια, ζητώντας «το κεφάλι στο πιάτο» των πιο ηλικιωμένων από τους εργαζομένους –αυτών δηλαδή που ο ιδρώτας τους έχει ποτίσει περισσότερο τα κέρδη που η αφεντιά τους βγάζει στην πλάτη της εργατικής τάξης. Εδώ και κάτι μέρες, δηλαδή, οι εργοδότες στο λιμάνι Λεμεσού ζητούν να απολύονται οι πιο παλιοί γιατί αυτοί έχουν κερδίσει κάποια δικαιώματα μετά από πολλά χρόνια δουλειάς. Και θέλουν να μείνουν στη δουλειά μόνο οι νεότεροι, που «τους κοστίζουν» όλο και λιγότερο. Το παραμύθι είναι γνωστό: πρώτα ήταν οι μετανάστες που μας έκλεβαν το ψωμί, μετά οι δημόσιοι υπάλληλοι, και τώρα οι πιο ηλικιωμένοι από τους εργάτες. Αλλά όπως μας είπαν και οι εργαζόμενοι «ως εδώ ήταν»…

Σήμερα, Τετάρτη 16/4 οι εργαζόμενοι ανέστειλαν προσωρινά τις απεργιακές τους κινητοποιήσεις, ενόψει σύσκεψης που θα πραγματοποιηθεί στις 16:00, στο Υπουργείο Εργασίας. Εκείνο που ευχόμαστε είναι οι υποσχέσεις της Υπουργού, εκπροσώπου της εργοδοσίας να μην τους λυγίσουν. Ούτε τους ιδίους, αλλά ούτε και τις συντεχνίες, για τις οποίες οι εργάτες αχθοφόροι εξέφρασαν εκτίμηση. Γιατί εμπιστοσύνη και αλληλεγγύη υπάρχει μόνο ανάμεσα στους ανθρώπους της τάξης μας.

logogranazi

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.