Πέμπτη , 29 Ιούνιος 2017

Προϋπολογισμός μιας Αποικίας Χρέους

Όπως ήταν αναμενόμενο η Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων υπερψήφισε τον μνημονιακό Προϋπολογισμό ΙΙ, για το 2015, με 29 ψήφους υπέρ και 26 κατά

cyeconcris
Σκιαγραφώντας τον Προϋπολογισμό, το ΑΕΠ της Κύπρου θα ανέρχεται στα 15,9 δις. Σε σύγκριση με το αντίστοιχο της προμνημονιακής εποχής, η κυπριακή οικονομία συρρικνώθηκε κατά 10%. Η συρρίκνωση αυτή της κυπριακής οικονομίας προέρχεται, κυρίως, από την απομόχλευση του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, στην περαιτέρω συρρίκνωση του κατασκευαστικού τομέα κατά 24% και φυσικά στο κλείσιμο των μικρών βιοτεχνικών επιχειρήσεων και στη μείωση των αυτοαπασχολούμενων.

Το δημόσιο χρέος αναμένεται να καταγράψει νέο ρεκόρ αφού θα ανέρχεται στο 126% του ΑΕΠ, δηλαδή σε 20,1 δις από τα 18,5 δις του έτους που πέρασε. Το δημόσιο εξωτερικό χρέος από μόνο του θα ανέρχεται στα 15,5 δις, δηλαδή όσο και το μέγεθος της οικονομίας της Κύπρου, και είναι ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Επισημαίνεται ότι αυτό αφορά το δημόσιο εξωτερικό χρέος, όχι το ιδιωτικό.

Μέχρι σήμερα η Κύπρος εξακολουθεί να αποτελεί το κλασικό μικρό σε μέγεθος κράτος που έχει μετατραπεί σε ένα Διεθνές Υπεράκτιο Οικονομικό Κέντρο, με ελάχιστους φορολογικούς συντελεστές για την -εκτός της έδρας- υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και πλήρη εχεμύθεια ως προς την προσέλκυση και ιδιοκτησία του πολυεθνικού-πολυκλαδικού κεφαλαίου. Συνεπάγεται, λοιπόν, ότι, σύμφωνα με τις ισχύουσες πρακτικές, η εισροή ξένου κεφαλαίου και συνεπώς οι υποχρεώσεις του θα προσμετρώνται στο συνολικό εξωτερικό της χρέος -δημόσιο και ιδιωτικό- το οποίο αναμένεται να φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη.

Όπως καταδεικνύεται στην Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού, το πραγματικό μοναδιαίο κόστος εργασίας μειώθηκε κατά 15% τη χρονιά που πέρασε. Αυτός ο δείκτης αφορά όλους τους μισθωτούς εργαζομένους, τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Στο δείκτη αυτό δε συμπεριλήφθηκε ο αντίστοιχος της επίσημης ανεργίας, η οποία μέχρι σήμερα καταγράφει αύξηση ρεκόρ στο 17,6%. Το στοιχείο αυτό από μόνο του καταρρίπτει πλήρως το προπαγανδιστικό επιχείρημα όλης της αντιδραστικής άρχουσας τάξης ότι «η μείωση των μισθών συνεισφέρει στη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας και βελτιώνει την “ανταγωνιστικότητα” και άρα συγκρατεί τις ανοδικές πιέσεις στην ανεργία».

Είναι ηλίου φαεινότερη η στοχευμένη μείωση του μοναδιαίου κόστους εργασίας και η ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας και της ημιανεργίας. Σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πλαίσιο, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας σημαίνει αύξηση της ποσόστωσης του κέρδους για το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο και εξαθλίωση για τον κόσμο της εργασίας, όπως ακριβώς προτάσσουν και τα μνημόνια και οι σφικτοί προϋπολογισμοί μια αποικίας χρέους.

Υπενθυμίζεται, επιπλέον, ότι στον περσινό Προϋπολογισμό τέθηκαν σε εφαρμογή τα μόνιμα μέτρα μακροοικονομικής προσαρμογής που ισοδυναμούν με περικοπές 270 εκατ. Αυτά τα χρήματα προέρχονται από τη μείωση των συνολικών δαπανών για κοινωνικές μεταβιβάσεις, από μειώσεις μισθών, επέκταση της εισφοράς επί των ακαθάριστων απολαβών των εργαζομένων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα έως το 2016 (και βλέπουμε), από την αύξηση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης και από την αύξηση των εισφορών στο γενικό σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων. Πρόκειται, δηλαδή, για μέτρα που στοχεύουν έμμεσα και άμεσα τα λαϊκά εισοδήματα και ανάγκες. Την ίδια ώρα ο εταιρικός φόρος (12%) και οι λοιπές διευκολύνσεις προς το κεφάλαιο είναι προκλητικές.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, μέσα στη χρονιά προωθείται και η διάλυση της υγείας με την εφαρμογή του Γενικού Σχεδίου Υγείας, αλλά και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, μέσω των ιδιωτικοποιήσεων των Κρατικών Οργανισμών. Παράλληλα, θα επιβληθεί και το σχέδιο για την εκποίηση της λαϊκής ακίνητης περιουσίας τη στιγμή που οι κυβερνώντες σφυρίζουν αδιάφορα για τα τραπεζικά δάνεια στο διαπλεκόμενο επιχειρηματικό κατεστημένο της Κύπρου που ξεπερνούν τα 6 δις σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή. Το 82% αυτών των τραπεζικών δανείων είναι μη εξυπηρετούμενα.

Αυτή είναι μια τρανή απόδειξη του μεγέθους του παρασιτισμού της κυπριακής αστικής τάξης, όπως αντανακλάται μέσα από την υπόθεση των ελεγχόμενων δανείων. Ο κύκλος στον οποίο εισήλθε η κυπριακή οικονομία οδήγησε στην ανάδειξη των ενδοαστικών αντιθέσεων που είναι ριζωμένες από την εποχή ακόμα της ίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην εποχή του μνημονίου αυτές οι αντιθέσεις παίρνουν διαστάσεις παροξυσμού και ανθρωποφαγίας, βγάζοντας στην επιφάνεια το βαθύ κράτος και τη διαφθορά του. Βασικός υποκινητής του είναι το κάθε λογής πολιτικό κατεστημένο που παίζει τον ρόλο εκφραστή των αστικών μπλοκ της Κύπρου.

Επιστρέφοντας στον προϋπολογισμό, ‘Υπέρ’ ψήφισαν 29 βουλευτές, από το ΔΗΣΥ (20), το ΔΗΚΟ (8) και το ΕΥΡΩΚΟ (1). Κατά του προϋπολογισμού τάχθηκαν 26 βουλευτές, από το ΑΚΕΛ, την ΕΔΕΚ, τους Οικολόγους, τη Συμμαχία Πολιτών και ο ανεξάρτητος Κουλίας. Αυτό που πρέπει να αναφερθεί είναι ότι η υποτιθέμενη προοδευτική πτέρυγα του κοινοβουλίου, το ΑΚΕΛ και η ΕΔΕΚ, καταψήφισαν τον Προϋπολογισμό με εξαίρεση τα κονδύλια εκείνα που προορίζονται για την άμυνα και την αστυνόμευση, δηλαδή για τον στρατό και την κρατική καταστολή. Μαζί τους, φυσικά, συντάχθηκε και ο Κουλίας, γνωστός για τα ακροδεξιά του αντανακλαστικά.

Άμα προσέξει κανείς τον Πίνακα Οικονομικής Ανάλυσης του κράτους, θα παρατηρήσει ότι την τελευταία τριετία οι δαπάνες για την άμυνα και την αστυνόμευση του αυξήθηκαν από τα 11,1 εκατ. ευρώ στα 358 εκατ (!!!). Σημειώθηκε, δηλαδή, μια ποσοστιαία αύξηση της τάξης του 3.007%.

pinaks

Προφανώς, οι δαπάνες αφορούν την επιτήρηση των ΑΟΖ και των γεωτρήσεων εντός αυτών, καθώς εντός του 2015 το κυπριακό κράτος αναμένεται να αγοράσει αεροσκάφη και πλοία ανοικτής θαλάσσης από το σύμμαχο κράτος Ισραήλ… Ενώ στον τομέα των τηλεπικοινωνιών θα δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο σύστημα επικοινωνιών για τις μονάδες της Εθνικής Φρουράς, δεδομένου ότι το υπόλοιπο φιλέτο της CYTA θα παραχωρηθεί σε ιδιώτες.

Όλα γίνονται όπως αρμόζει, δηλαδή, σε μια κλασική αποικία χρέους: οι δαπάνες που θα έπρεπε να προορίζονται για τις κοινωνικές ανάγκες του λαού, να πηγαίνουν για τις αλυσίδες του. Αυτό συνέβη και σε όλες τις αποικίες χρέους της Λατινικής Αμερικής, της Ασίας, στην Ελλάδα και αλλού. Κάπως έτσι συμβαίνει σήμερα και στην Κύπρο. Με τη μόνη διαφορά ότι στις αποικίες χρέους του εξωτερικού ο κόσμος της εργασίας και η αριστερά οργάνωσαν τις αντιστάσεις έστω και σε κάποιο βαθμό. Στην περίπτωση μας αυτό αποτελεί ζητούμενο.

logogranazi

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.