Τετάρτη , 16 Αύγουστος 2017

νέο τεύχος ΓΡΑΝΑΖΙ – Φεβρουάριος 2017

της σύνταξης

Οι μέρες που έρχονται είναι εξαιρετικά κρίσιμες και όλα θα κριθούν από το αν θα εκδηλωθούν σοβαρές κοινωνικές αντιστάσεις απέναντι στην κυβέρνηση που εφαρμόζει ένα εκρηκτικό πολιτικό μείγμα νεοφιλελεύθερου φονταμενταλισμού και (επι)στροφής στον εθνικισμό.

Αφού ξεπούλησε το κερδοφόρο λιμάνι της Λεμεσού με αποικιοκρατικούς όρους (25+25 χρόνια), προσπαθεί να δικαιολογήσει τη χαοτική κατάσταση που επικρατεί εκεί, ακριβώς λόγω της ιδιωτικοποίησης. Και σαν να να μην έφταναν αυτά πληρώνει 1,75 εκατ. ευρώ στη μία ιδιωτική εταιρεία για ενοικίαση δύο γερανών (που πριν το ξεπούλημα άνηκαν στο δημόσιο) για να τις παραχωρήσει δωρεάν στον άλλο ιδιώτη. Είναι σαφές πως αν αφεθούν ανενόχλητοι θα βγάλουν στο σφυρί όχι μόνο ότι ξέμεινε από τα ασημικά του δημοσίου (ήδη είναι στο στόχαστρο η CYTA) αλλά και τα σπίτια μας με τα δικαστήρια και την αστυνομία να προετοιμάζονται για κύμα εκποιήσεων με πρόβα τζενεράλε την εκποίηση πρώτης κατοικίας μονογονεϊκής οικογένειας την Τετάρτη 15/2 στη Λεμεσό.

Ταυτόχρονα, στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων για το κυπριακό, η κυβέρνηση πολιτεύεται με τρόπο που αποδεικνύει και στον πιο δύσπιστο ότι ο εθνικισμός και ο αστικός κοσμοπολιτισμός είναι οι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Όταν μάλιστα το κυβερνητικό κόμμα επιλέγει να τις εφαρμόζει ταυτόχρονα, προκύπτουν εξαιρετικά επικίνδυνα αποτελέσματα. Με την άμεση στήριξη του ακραίου κέντρου και την έμμεση του δησυ, οι ελαμίτες πανηγυρίζουν την υπερψήφιση της τροπολογίας τους για εορτασμό του «ενωτικού δημοψηφίσματος» στα σχολεία. Μαζί με τον τορπιλισμό της επαναπροσέγγισης και την αναγωγή του φασιστικού μορφώματος σε ρυθμιστή του πολιτικού σκηνικού και του… σχολικού προγράμματος, οι βουλευτές αυτών των κομμάτων κατάφεραν και κάτι ακόμα: να λειτουργήσουν ως πλυντήριο για την χρυσή αυγή Κύπρου συντασσόμενοι πίσω από τους ελαμίτες. Η δεξιά (όλων των αποχρώσεων) όχι μόνο δεν μπορεί και δεν επιθυμεί να σταθεί εμπόδιο στο φασισμό αλλά σε περιπτώσεις σε και αυτή επιδιώκει να λειτουργήσει ως μηχανισμός συντηρητικής μετατόπισης ολόκληρης της κοινωνίας.

Απέναντι σε αυτή την εφιαλτική προοπτική, μοναδική επιλογή είναι να αντιπαρατάξουμε ένα ενιαίο εργατικό-αντιφασιστικό μέτωπο ντόπιων και μεταναστών εργαζόμενων και από τις δύο πλευρές του νησιού. Το τι μπορούν να κάνουν οι εργαζόμενοι όταν αποφασίσουν ενωμένοι να αντισταθούν στην αδικία, μας το έδειξαν οι νοσηλευτές με την συγκλονιστική τους απεργία πέρυσι. Στη χώρα που κατέχει τη χειρότερη πρωτιά στην Ευρώπη με το 56% των δαπανών για την υγεία να προέρχεται από τις τσέπες των πολιτών, οι νοσηλευτές εκφράζουν και πάλι την αντίθεση τους στους επιθετικούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης και δηλώνουν έτοιμοι να δώσουν τη μάχη… Σε αυτό το πεδίο, στο πεδίο των κοινωνικών αγώνων θα κριθεί όχι μόνο το μέλλον μας αλλά και ο καθένας μας ξεχωριστά.

Το γρανάζι κυκλοφορεί το 11ο τέυχος του με τίτλο

«Οι κοινοί αγώνες προϋπόθεση για τη λύση και την ειρήνη»

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.