Τρίτη , 18 Δεκέμβριος 2018

Ο εκφασισμός του κυπριακού σχολείου

Μαθητές- στρατιωτάκια να εκτελούν παραγγέλματα- ενός μάλλον ελαμίτη συμμαθητή τους-με βήμα στρατιωτικό, ξερνώντας εθνικιστικά-μιλιταριστικά συνθήματα. Αυτό τι σας θυμίζει πιό πολύ κυπριακό σχολείο ή φασιστικές παρελάσεις της εποχής του μεσοπολέμου;

Νομίζω πως η απάντηση είναι δεδομένη. Κι΄ όμως το σκηνικό αυτό διαδραματίστηκε σε σχολείο της Λεμεσού και μάλιστα τη μέρα που γιορταζόταν στα σχολεία η αντίσταση στο φασισμό! Και το τραγικότερο όλων, ήταν η ανύπαρκτη αντίδραση του οποιουδήποτε, καθηγητών και κυρίως του διευθυντή του σχολείου. Οι περισσότεροι παρακολουθούσαν με απάθεια και είμαι σίγουρος-δυστυχώς-και κάποιοι με συμπάθεια! Γιατί δυστυχώς έχουμε και τέτοιους στα κυπριακά σχολεία, καθηγητές δηλαδή που επιδίδονται σε ακραία-εθνικιστική ρητορική!

Όλοι αυτοί βέβαια, με την αβελτηρία που τους χαρακτηρίζει, δεν καταλαβαίνουν πόσο οξύμωρο είναι να γιορτάζουν την αντίσταση του ελληνικού λαού στο φασισμό, με πρακτικές εντελώς φασιστικές, όπως μιλιταριστικές παρελάσεις(γέννημα-θρέμμα των φασιστικών καθεστώτων),εθνικιστικές εκδηλώσεις με ΄΄πατριωτικές΄΄ κορώνες, μιλιταριστικούς σχηματισμούς που προάγουν το μίσος και τη μισαλλοδοξία.

Δυστυχώς το κυπριακό σχολείο όλα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν προσπάθησε και δε θέλησε να λειτουργήσει ως ανάχωμα στον εθνικισμό και το φασισμό. Το αντίθετο μάλιστα! Μέσα από μια ΄΄επιλεγμένη΄΄ ιστορική αφήγηση, ποτέ δε δίδαξε την περίοδο της κατοχής, της εθνικής αντίστασης και του εμφυλίου στη Ελλάδα. Ένα σχολείο που ηρωοποιεί τον δικτάτορα Μεταξά, που δεν κάνει λόγο για τα τάγματα ασφαλείας, τους χίτες, τη χούντα, την ΕΟΚΑ Β΄ και τα εγκλήματα στην Κύπρο. Ένα σχολείο που το μόνο που κάνει είναι να προβάλλει τα εθνικά ιδεώδη και το μεγαλείο του Ελληνισμού, παραγκωνίζοντας αξίες οικουμενικές και πανανθρώπινες όπως αυτές της αλληλεγγύης, του ανθρωπισμού, της αλληλοβοήθειας και της αγάπης, ανεξαρτήτως έθνους, φυλής, θρησκείας κ.λπ. Και βέβαια η πικρή αλήθεια είναι πως το κυπριακό σχολείο ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να καλλιεργήσει στους μαθητές κουλτούρα ειρήνης-επανένωσης της πατρίδας μας, ίσα-ίσα θα έλεγα κιόλας ότι την υποσκάπτει!

Κλείνω με κάτι πολύ σοφό που είχε πει ο αείμνηστος Μάνος Χατζιδάκης σ΄ένα προφητικό κείμενό του για το φασισμό, το 1993. «Στόχος πρέπει να είναι η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία δίχως κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Η παιδεία που δεν εφησυχάζει, ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως, μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές  παιχνίδι της κάθε εξουσίας».

 

Σωφρονίου Δημήτρης, φιλόλογος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.