Σάββατο , 11 Ιούλιος 2020

ΤΟ ΜΑΥΡΟ –ΤΟ ΓΚΡΙ – ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΤΗΣ ΕΡΤ

ΤΟ ΜΑΥΡΟ

Είδαμε όλοι την περασμένη Τρίτη (11-6-2013) τα μεσάνυχτα το αντιδημοκρατικό καθεστώς της ελληνικής κυβερνητικής τρόικας να ρίχνει «μαύρο στις οθόνες της ελληνικής κοινωνίας». Ένα χρώμα με σαφέστατα συμβολικό χαρακτήρα που σηματοδοτεί ξεκάθαρα πλέον το άνοιγμα της Ν.Δ. του Σαμαρά στο ναζιστικό μόρφωμα της Ελλάδας ,τη χρυσή αυγή.

Ένα άνοιγμα που πήρε δύο κατευθύνσεις. Η πρώτη είναι προφανώς προς την Χ.Α. και δεύτερη προς τους συγκυβερνώντες, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Στην Χ.Α. λέει «κύριοι ετοιμαστείτε να κυβερνήσουμε» και στους άλλους «αν δεν σας αρέσει, έχει και αλλού πορτοκαλιές» ,εκφοβίζοντας τους με την πιθανή εξαφάνιση τους από τον πολιτικό χάρτη.

Πριν όμως δούμε αυτές τις παραμέτρους της απόφασης του Σαμαρά χρειάζεται να σταθούμε και στα πραγματικά γεγονότα που παρακολουθούμε από τη νύχτα της Τρίτης. Με όποιο τρόπο και αν το δει κανείς ήταν μια πράξη φίμωσης της δημοκρατίας, μέθοδος χουντικής έμπνευσης που είχε στόχο τον εκφοβισμό του λαού και την επίδειξη δύναμης προς πάσα κατεύθυνση (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό). Μετά τις  κατά συρροή αποτυχίες της κυβέρνησης να αποδείξει ότι έχει έρθει η ανάπτυξη, μετά την αντίσταση του τουρκικού λαού στο αυταρχικό καθεστώς του Ερντογάν, η κυβέρνηση θεώρησε πως χρειαζόταν ένα γερό χτύπημα στην ελληνική κοινωνία μην τυχόν και τολμήσει να σκεφτεί και να δράσει διαφορετικά.

Ένα χτύπημα κατευθείαν στην καρδιά της δημοκρατίας με όλα τα βρώμικα όπλα (προπαγάνδα για υπέρογκη κρατική τηλεόραση, για χαραμοφάηδες, για άνδρο διαφθοράς κλπ). Ένα χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις με στόχο να δημιουργήσει προηγούμενο για όλο το δημόσιο τομέα, αλλά ταυτόχρονα και για το κλείσιμο – ξεπούλημα ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας με επιθυμητό αποτέλεσμα  να περάσουν όλα στα χέρια του κεφαλαίου και της αστικής τάξης ντόπιας και ξένης . Επίσης, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων στο δημόσιο τομέα αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για την ολοκληρωτική διάλυσή τους στον ιδιωτικό. Εάν στο δημόσιο τομέα δουλεύει κάποιος με ολιγόμηνες συμβάσεις, για 450 ευρώ, χωρίς δικαιώματα είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τι θα γίνει στον ιδιωτικό τομέα.

ΤΟ ΓΚΡΙ

Ταυτόχρονα μέσα σε αυτή τη μάχη  που έχει ανοίξει η δεξιά με την εργατική τάξη της  χώρας έχει και τα (δήθεν αριστερά) δεκανίκια της ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, που ενώ ζητάνε να ανοίξει η ΕΡΤ για να κάτσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, ταυτόχρονα δέχονται τη συρρίκνωση  του οργανισμού χωρίς να κάνουν καν αναφορά στους όρους με τους οποίους θα γίνει αλλά και αποδεχόμενοι πλήρως όλους τους χυδαίους χαρακτηρισμούς που της έχουν προσάψει . Το «αριστερό άλλοθι» της κυβέρνησης συμφωνεί με τις απολύσεις στο Δημόσιο ως αναγκαίο κακό, δέχεται το συμβασιακό εργασιακό καθεστώς και πατάει  πόδι στο μαύρο της ΕΡΤ για να μεταβεί στο γκρι, δηλαδή σε μια καλύτερη θέση στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ δεν απαιτούν καν την κατάργηση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου η οποία ανοίγει το δρόμο για το κλείσιμο και  άλλων δημοσίων οργανισμών. Με λίγα λόγια προσπαθούν να κρύψουν την αδυναμία και την απροθυμία τους να κρατήσουν τις «κόκκινες γραμμές» που δήθεν έχουν βάλει στην προγραμματική τους συμφωνία με την Ν.Δ.

Πραγματικά είναι απίστευτο το θέατρο του παραλόγου που παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες  να παίζεται στην πλάτη του ελληνικού λαού. Όλοι κάνουν πίσω ,όλοι έχουν  ευαισθησίες, όλοι πάνε μπροστά και όλοι ταυτόχρονα νοιάζονται για το καλό της χώρας και των πολιτών. Η  στάση της ΔΗΜΑΡ και τα εσωτερικά της προβλήματα δείχνουν πόσο λάθος είναι για μια λεγόμενη αριστερή παράταξη να επιχειρεί να συνδιαχειριστεί την καπιταλιστική κρίση, μετέχοντας σε μια λυκοσυμμαχία. Ίσως ο κυρ Φώτης της ΔΗΜΑΡ να μην περίμενε ότι οι άλλοι δύο της θα τον πετούσαν έξω από τη συγκυβέρνηση αντιμετωπίζοντας τον, αυτόν και το κόμμα του σαν «στυμμένη λεμονόκουπα». Όφειλε όμως να το γνωρίζει όταν όλο το προηγούμενο διάστημα συμμετείχε σε μια κυβέρνηση που έχει κηρύξει πόλεμο στον ελληνικό λαό.

Αυτή η αντιμετώπιση που επιφύλασσαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ απέναντι στη ΔΗΜΑΡ και τον Κουβέλη, αλλά συνάμα και η επίγνωση ότι η τεράστια τρύπα στα οικονομικά απαιτεί σίγουρα και νέα μέτρα το φθινόπωρο είναι που τον κάνει να μην συμμετέχει πλέον στην κυβέρνηση μήπως και διασώσει την πολιτική του ύπαρξη. Βέβαια, γνωρίζοντας την πολιτική διαδρομή της ΔΗΜΑΡ δεν θα εκπλαγεί κανείς αν ξανακάνει, τελικά, και άλλες «πολιτικές κωλοτούμπες».

 

ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

Κανένας όμως από αυτούς τους τρεις συνεταίρους στην κυβέρνηση δεν ασχολείται με τις ανάγκες του κόσμου, με τη φτώχεια που έχει πλέον ριζώσει για τα καλά στις γειτονιές της χώρας. Αυτός είναι ίσως και ένας από τους λόγους που οδήγησε πολύ κόσμο από την πρώτη στιγμή να στηρίξει την ΕΡΤ κάνοντας αισθητή την παρουσία του έξω από το ραδιομέγαρο για πάνω από μία εβδομάδα. Κόσμος των οργανώσεων και των κομμάτων της αριστεράς αλλά και κόσμος χωρίς κομματική ταυτότητα ,ανοργάνωτος ,απελπισμένος, φοβισμένος απέναντι στο φάντασμα της χούντας που πλανιόταν πάνω από το κεφάλι του μετά το μαύρο που είδε στην οθόνη του. Ένας κόσμος που ζητάει απελπισμένα στήριξη και διέξοδο και δυστυχώς ακόμα δεν τα βρίσκει στο πρόσωπο κανενός.

Αυτά είναι τα ζητήματα στα οποία η αριστερά καλείται να απαντήσει και να παίξει τον ιστορικό ρόλο που της αναλογεί. Και φάνηκε ότι με την εμφάνιση των οργανώσεων και των κομμάτων της αριστεράς δίπλα- δίπλα έξω από την ΕΡΤ υπάρχει τρόπος για κοινή πορεία και δράση απέναντι στον κοινό εχθρό.

Χρειάζεται η αριστερά να αντιληφθεί ότι πρώτα από όλα πρέπει να στηρίξει τον κόσμο στους χώρους δουλειάς, στους δρόμους και στις γειτονιές . Να καταλάβει ότι δεν αρκεί μόνο να πάρει την κυβέρνηση. Πρέπει πάνω από όλα να πείσει τον κόσμο με τις δικές της ιδέες, με το δικό της πρόγραμμα ως η πραγματική λύση-απάντηση σε αυτή την μάχη που καλείται να δώσει η εργατική τάξη και οι σύμμαχοι της. Για να τα καταφέρει χρειάζεται από σήμερα να συμβάλλει με όλες της τις δυνάμεις στην οργάνωση των καθημερινών αγώνων για την ανατροπή της συγκυβέρνησης των μνημονίων και της ανεργίας.

Αν η αριστερά σταθεί στο ύψος των περιστάσεων θα βοηθήσει και τον κόσμο να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Έτσι κι αλλιώς οι κυβερνώντες, οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες έχουν δείξει ξεκάθαρα τις προθέσεις τους, δεν κρατάνε πλέον κανένα πρόσχημα και κλιμακώνουν τις επιθέσεις τους απέναντι στον κόσμο της δουλειάς. Είναι πλέον ευθύνη όλων μας, των εργαζομένων, της νεολαίας και της αριστεράς να σταματήσουμε αυτή την καταστροφή και να ξαναπάρουμε τη ζωή μας πίσω. 

Μαρία Μαρσέλλου

Θέμης Θεμιστοκλέους

logopng

 

 

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.