Δευτέρα , 11 Δεκέμβριος 2017

Ξενοδοχειακή Βιομηχανία: Όταν σου τάζουν φούρνους ποξαμάθκια…

Ένα θέμα που απασχολεί τα ΜΜΕ εν όψει της καλοκαιρινής περιόδου, είναι η αναζήτηση ξενοδοχοϋπαλλήλων για να στελεχωθούν οι ξενοδοχειακές μονάδες με τον “εθνικά ευαίσθητο” παγκύπριο Σύνδεσμο Ξενοδόχων να καλεί Κύπριους καταρτισμένους ξενοδοχοϋπαλλήλους οι οποίοι παραμένουν άνεργοι, να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για εργασία στην Ξενοδοχειακή Βιομηχανία. Τα σχετικά δημοσιεύματα αναφέρεται ότι η έλλειψη τουριστικής εκπαίδευσης και κουλτούρας που να κατευθύνει τους ανέργους στον τουρισμό  είναι η αιτία που καθιστά δύσκολο για τους ξενοδόχους να τους βρουν και να τους προσλάβουν. Η πραγματικότητα όμως απέχει πολύ από αυτή την αφήγηση και μια προσεκτική ματιά στην κατάσταση των εργασιακών συνθηκών των ξενοδοχοϋπαλλήλων μας δίνει μια πιο αντικειμενική εικόνα.

Οι ξενοδοχοϋπάλληλοι διαμαρτύρονται για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων που τους εξασφάλιζαν το βασικό μισθό, την αύξηση με βάση τον τιμάριθμο, την αμοιβή τους σε υπηρεσίες που πρόσφεραν ανάλογα τη σεζόν (πχ την καλοκαιρινή σεζόν η αμοιβή τους ήταν αυξημένη καθώς αυξάνονταν και οι εργασιακές τους υποχρεώσεις), καθώς και την εξαφάνιση των δικαιωμάτων τους για αυξήσεις και άλλα πάγια δικαιώματα Τη θέση των συλλογικών συμβάσεων την κατέλαβαν ατομικά ετήσια συμβόλαια με αποτέλεσμα μισθούς των 680 ευρώ, αλλά και σωρεία αδικαιολόγητων απολύσεων από τους εργοδότες χωρίς αποζημιώσεις.  

Παράλληλα, το Υπουργείο Εργασίας εξαγγέλλει αυξημένες επιθεωρήσεις για να διασφαλίσει υποτίθεται τα δικαιώματα των εργαζομένων κάνοντας λόγο  για «νόμο ομπρέλα που θα καλύπτει όλα τα νομοθετήματα που ισχύουν σήμερα, με διασφάλιση κατώτατου μισθού και πολλά άλλα…» και μετά από τυπικούς ελέγχους λειτουργών του υπουργείου εργασίας πίεσαν τους εργοδότες να αυξήσουν το βασικό μισθό στα 730 ευρώ. Αν η κυβέρνηση σκοπεύει να ονομάσει αυτό το εξευτελιστικό ποσό ως νομοθετικό μέτρο του “νόμου-ομπρέλα” αλίμονο στους εργαζόμενους που θα μπουν από κάτω! Το κράτος οφείλει να είναι αρωγός και υπερασπιστής των εργασιακών δικαιωμάτων και όχι να αφήνει στο νομοθετικό του σύστημα παραθυράκια για τους εργοδότες να ξεγλιστρούν με ασήμαντα πρόστιμα και βολικούς συμβιβασμούς.

Και όσο για την καραμέλα που χρησιμοποιούν όλο και συχνότερα τα αφεντικά “για αναγκαστικές θυσίες καθώς η οικονομία περνάει κρίση” δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Ο τουριστικός τομέας στην Κύπρο παρουσιάζει τεράστια κέρδη. Με βάση τα αποτελέσματα της Έρευνας Ταξιδιωτών τα έσοδα από τον τουρισμό για  την περίοδο Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2016 υπολογίζονται σε €1.962,7 εκ. σε σύγκριση με €1.752,6 εκ. την αντίστοιχη περίοδο του 2015 σημειώνοντας αύξηση 12,0%. Μάλιστα, οι ξενοδόχοι τρίβουν ήδη τα χέρια τους καθώς το 2017 τα κέρδη αναμένεται να αυξηθούν ακόμα περισσότερο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, λοιπόν, πως παρά τις εξαγγελίες για εκπαίδευση ανέργων ώστε να ενταχθούν στη Ξενοδοχειακή Βιομηχανία για εργασία, η προσπάθεια αυτή δεν έχει απήχηση στους ανέργους. Η άρνηση των ανέργων να ενταχθούν σε ένα κλάδο με  μισθούς πείνας και καμία προοπτική βελτίωσης τους είναι ίσως μια μορφή αντίστασης κατά της επιβεβλημένης λιτότητας και των πενιχρών αμοιβών.

Οι ηγεσίες των συντεχνιών τα γνωρίζουν καλά όλα αυτά αλλά αποφεύγουν  τη σύγκρουση με τους εργοδότες για να μη χάσουν τις εισφορές που παίρνουν από αυτούς και που κανονικά θα έπρεπε να τους τις τρίψουν στα μούτρα. Απέναντί σε αυτή την κατάσταση, η δική μας δουλειά είναι να “θυμίσουμε” αποφασιστικά στις ηγεσίες ότι οφείλουν να υπερασπίζονται το δίκιο των εργαζόμενων. Οι απεργίες διαρκείας αποτελούν τη βασική μέθοδο και οι εργαζόμενοι στα ξενοδοχεία -ντόπιοι και μετανάστες- γνωρίζουν πως αν το αποφασίσουν μπορούν να παραλύσουν τον κλάδο και να κάνουν τους ξενοδόχους να τρέχουν πανικόβλητοι… αρκεί να το αποφασίσουν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.