Τετάρτη , 16 Αύγουστος 2017

Οι μέρες αφηγούνται, του Εδουάρδο Γκαλεάνο

«4 Μαρτίου: Το 1938 έσκασε η μεγάλη είδηση; H Standard Oil Company είχε ανακαλύψει μια θάλασσα πετρελαίου κάτω από τις απέραντες αμμώδεις εκτάσεις της Σαουδικής Αραβίας.

Σήμερα αυτή η χώρα παράγει τους πιο διάσημους τρομοκράτες και παραβιάζει περισσότερο από κάθε άλλη τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όμως οι δυνάμεις της Δύσης, που τόσο συχνά επικαλούνται τον αραβικό κίνδυνο, για να σπείρουν τον πανικό και να ρίξουν βόμβες, τα πάνε μια χαρά με το βασίλειο των πέντε χιλιάδων πριγκίπων. Μήπως επειδή όποιος πουλάει το περισσότερο πετρέλαιο αγοράζει και τα περισσότερα όπλα;»

Aυτή και άλλες 365 ιστορίες όσες και οι μέρες του χρόνου (αφού υπάρχει και η  29η Φεβρουαρίου κάθε τέσσερα χρόνια) συνθέτουν μια άλλη αφήγηση της ιστορίας, της ιστορίας που έγραψαν οι απλοί άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο. Μιας ιστορίας διαφορετικής από την επίσημη, διαφορετικής από την εθνοκεντρική, γεμάτη με ιδέες μεγαλείου και πορτρέτα “μεγάλων”’ άνδρες που φιγουράρουν στις διάφορες εκδοχές της επίσημης ιστορίας των ισχυρών. Ο Γκαλεάνο μέσα από έρευνα και κοπιαστική δουλειά ανακαλύπτει και φωτίζει τα γεγονότα εκείνα όπου οι πρωταγωνιστές της ιστορίας είναι οι ξεχασμένοι και οι αθέατοι δημιουργοί της καθημερινής ζωής: ο Ινδιάνοι κάτοικοι της Λατινικής Αμερικής, οι γυναίκες αλλά και άλλοι διάσημοι ή άσημοι άνθρωποι που έδωσαν μικρούς ή μεγάλους αλλά ουσιαστικούς αγώνες. Φυλλομετρώντας το βιβλίο ο αναγνώστης, επίσης, συναντά γνωστούς καλλιτέχνες και επιστήμονες μέχρι και επαναστάτες και ηγέτες που παρουσιάζονται μέσα από το πολιτικά οξυδερκές βλέμμα και καυστικό πνεύμα του Γκαλεάνο.

Ο συγγραφέας πιστός στην εμμονή του (όπως την χαρακτηρίζει ο ίδιος) με τη μνήμη και θέλοντας να αντιμετωπίσει το μεγαλύτερο φόβο του, εκείνον της συλλογικής αμνησίας, κατάφερε να δημιουργήσει ένα καταπληκτικό ημερολόγιο, προσωπικό και ταυτόχρονα παγκόσμιο. Ταξιδεύοντας μπροστά και πίσω στο χρόνο, γεμίζει τις σελίδες του με στιγμές από την ταραγμένη ζωή στην Λατινική Αμερική, από την εποχή της γενοκτονίας των Ινδιάνων, της αποικιοκρατίας και των επαναστάσεων φτάνοντας μέχρι τα πρόσφατα πραξικοπήματα. Με όχημα τους πρωταγωνιστές των ιστοριών του καταφέρνει να λέει πολλά με λίγες λέξεις και να καταγράφει τις ιδέες του για τον πόλεμο, τη φτώχεια, τον ιμπεριαλισμό, τη θρησκεία αλλά και την οικονομική κρίση και την καταστροφή του περιβάλλοντος αλλά και την ελπίδα που γεννά η δράση των ανθρώπων.

Σύμφωνα με την παράδοση των Μάγια είμαστε τα παιδιά των ημερών και ο Γκαλεάνο αξιοποιεί τις ημέρες για να δημιουργήσει μια ιστορική συνείδηση με αναφορά σε διαφορετικές χρονικές στιγμές αναδεικνύοντας όλες εκείνες τις προκλήσεις με τις οποίες είμαστε ακόμα αντιμέτωποι.

 

 

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Γεννημένος το 1940 στην Ουρουγουάη, κυνηγημένος από τη χώρα του, εξόριστος και πολυτεχνίτης, γελοιογράφος, δημοσιογράφος, αρθρογράφος, ιστορικός, ο Γκαλεάνο είναι ένας από τους πιο πολυδιαβασμένους ισπανόφωνους συγγραφείς, γνωστός και αγαπητός στη χώρα μας και στον κόσμο ολόκληρο για τα κείμενά του που πασχίζουν να διατηρήσουν ζωντανή τη μνήμη, να διασφαλίσουν τη συνέχεια μέσα από τους αγώνες για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Ξεκινά από τον τόπο του κι ανοίγεται στον κόσμο, από το σήμερα και φτάνει στη δημιουργία του κόσμου αυτού ή μάλλον στις δημιουργίες του,– αφού συμφωνεί με τους αρχαίους ότι το εν και το ον λέγονται πολλαχώς. Μιλά για τον αφανισμό λαών και πολιτισμών, την εκμετάλλευση της φύσης και των ανθρώπων, τα βασανιστήρια, τον πόνο, τον θάνατο, τον ευτελισμό του βίου, μέσα στον φόβο και το ψέμα, αλλά και την απείθεια, το πείσμα, την αφοσίωση στο αύριο. Η γραφή του είναι μια γραφή ψύχραιμη, καθόλου δραματική και μελοδραματική, σίγουρη πως ό,τι υπήρξε θα είναι, όπως λέει η λέξη «νιάουπα» των κέτσουα, και γι’αυτό τρυφερή και μαζί ειρωνική, αιχμηρή και χαμογελαστή (Τιτίκα Δημητρούλια, 2013).

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.