Τρίτη , 13 Νοέμβριος 2018

Οι δισεκατομμυριούχοι είναι η κύρια αιτία της κλιματικής αλλαγής

Καθώς ο κόσμος αντιμετωπίζει μια περιβαλλοντική καταστροφή βιβλικής κλίμακας, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ποιος ακριβώς μας έφερε εδώ

Αυτή την εβδομάδα, τα Ηνωμένα Έθνη εξέδωσαν μια καταδικαστική έκθεση. Η σύντομη έκδοση: Έχουμε περίπου 12 χρόνια για να κάνουμε πραγματικά κάτι ώστε να αποτρέψουμε τις χειρότερες πτυχές της κλιματικής αλλαγής. Δηλαδή, όχι για να αποτρέψουμε την κλιματική αλλαγή -έχουμε ξεπεράσει προ πολλού αυτό το σημείο- αλλά για να αποτρέψουμε τα χειρότερα, πιο καταστροφικά στοιχεία της από το να σπείρουν τον όλεθρο στον παγκόσμιο πληθυσμό. Για να γίνει αυτό, οι κυβερνήσεις της Γης θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά τις δυνάμεις που την καθοδηγούν. Και μια ειλικρινής εκτίμηση του πώς φτάσαμε εδώ αποθέτει την ευθύνη κατευθείαν στα πόδια του 1%.

Σε αντίθεση με πολλές εκκλήσεις που προκαλούν ενοχικά σύνδρομα σε όλους μας, όπως το να παίρνουμε το λεωφορείο συχνότερα για να σώσουμε τον κόσμο, οι μεμονωμένες επιλογές σας πιθανώς επιδρούν ελάχιστα στο παγκόσμιο κλίμα. Ο πραγματικός αντίκτυπος βρίσκεται στο βιομηχανικό επίπεδο, καθώς πάνω από το 70% των παγκόσμιων εκπομπών ρύπων προέρχονται από μόλις 100 εταιρείες. Έτσι, εσύ, ένας τυχαίος Αμερικανός καταναλωτής, ασκείς πολύ μικρή πίεση εδώ. Οι άνθρωποι που ενεργοποιούν τον παγκόσμιο θερμοστάτη και απειλούν να πνίξουν το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι οι δισεκατομμυριούχοι στις αίθουσες συνεδριάσεων αυτών των εταιρειών.

Δεν υπάρχουν πιθανώς άλλα άτομα με πιο τοξική επίδραση στις δημόσιες και πολιτικές θέσεις απέναντι στην κλιματική αλλαγή από τους αδελφούς Koch και θα χρειαζόταν άπειρος χώρος για να καταγραφούν όλα τα χρηματικά ποσά και οι οργανώσεις που έχουν συσσωρεύσει για αυτό το σκοπό. (Το πρωτοποριακό έργο ‘Σκοτεινό Χρήμα’ της ερευνητικής δημοσιογράφου Jane Mayer ουσιαστικά κάνει αυτή τη δουλειά.) Και έχουν κάθε λόγο να το κάνουν: Στο βιβλίο της, η Mayer σημειώνει πως «μόνο οι βιομηχανίες Koch απελευθέρωναν ετησίως περίπου 24 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα».

Αλλά ο στόχος ξεπερνάει κατά πολύ την διατύπωση διαφωνιών και σκεπτικισμού. Ενώ οι δισεκατομμυριούχοι και οι εταιρείες που διαχειρίζονται έχουν ξοδέψει χρόνια επιμένοντας ότι η κλιματική αλλαγή είτε δεν υπάρχει είτε είναι υπερεκτιμημένη, γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση εδώ και πολύ καιρό. Ο συνιδρυτής του PayPal, Peter Thiel, για παράδειγμα, έκανε δωρεές στο Ινστιτούτο Seasteading, το οποίο στόχευε στην κατασκευή πλωτών πόλεων προκειμένου να αντιμετωπιστεί η άνοδος της στάθμης της θάλασσας. Και η Exxon -Mobil φέρεται να γνώριζε για την κλιματική αλλαγή από το 1977 -όταν ήταν ακόμα σκέτη Exxon- και περίπου 11 χρόνια πριν η κλιματική αλλαγή συζητηθεί ευρέως. Αντί να κάνουν κάτι για αυτό, ξεκίνησαν μια καμπάνια παραπληροφόρησης που διήρκησε δεκαετίες. Σύμφωνα με το Scientific American, η Exxon βοήθησε στη δημιουργία του Παγκόσμιου Συνασπισμού για το Κλίμα, ο οποίος αμφισβήτησε την επιστημονική βάση της ανησυχίας για την κλιματική αλλαγή από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 έως το 2002 και εργάστηκε με επιτυχία ώστε να εμποδίσει τις ΗΠΑ να υπογράψουν το Πρωτόκολλο του Κιότο, μια κίνηση που βοήθησε την Ινδία και την Κίνα, δύο άλλες τεράστιες πηγές αερίων θερμοκηπίου, να αποφύγουν να το υπογράψουν.

Ακόμη και όταν Ρεπουμπλικάνοι νομοθέτες δείχνουν ψήγματα προθυμίας να κάνουν κάτι, καταστέλλονται ταχύτατα. Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα, αλλά ένα παράδειγμα προέρχεται από το ‘Σκοτεινό Χρήμα’, όπου η Mayer περιγράφει ένα περιστατικό τον Απρίλιο του 2010, όταν ο Lindsey Graham προσπάθησε να υποστηρίξει ένα νομοσχέδιο για τον έλεγχο των εκπομπών ρύπων: Μια πολιτική ομάδα επονομαζόμενη ‘Αμερικανικές Λύσεις’ ξεκίνησε αμέσως μια αρνητική εκστρατεία δημοσίων σχέσεων εναντίον του και ο Graham αναδιπλώθηκε μετά από λίγες μέρες. Οι Αμερικανικές Λύσεις, όπως αποδείχθηκε, υποστηρίχθηκαν από δισεκατομμυριούχους των ορυκτών καυσίμων και άλλων βιομηχανιών, συμπεριλαμβανομένου και του Sheldon Adelson, μεγιστάνα των καζίνο και λάτρη του Τrump.

Τα τελευταία χρόνια, οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων έχουν προσπαθήσει να πλασάρουν τον εαυτό τους σαν να είναι στην ίδια πλευρά με το ευρύ κοινό. Μόλις αυτό το μήνα, η Exxon δεσμεύτηκε να διαθέσει 1 εκ. δολάρια για τη θέσπισης ενός φόρου άνθρακα, ένα ημίμετρο που χρεώνει ένα τέλος 40 δολαρίων ανά τόνο παραγόμενου άνθρακα και αυξάνεται όσο αυξάνεται η παραγωγή. Με μια πρώτη ματιά, αυτό μπορεί να φαίνεται μεγαλειώδες, αλλά η αλήθεια είναι ότι η Exxon μπορεί να αντέξει το φόρο. Η βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου όχι μόνο βιώνει μια εκρηκτική ανάπτυξη αυτή τη στιγμή, αλλά και οι εταιρείες γνωρίζουν ότι οι μόνες πραγματικές λύσεις στην κλιματική αλλαγή θα τους βλάψουν περισσότερο από ένα ασήμαντο φόρο.

Αυτό συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό επειδή στην «ελεύθερη αγορά» δεν υπάρχει κίνητρο για την πρόληψη της καταστροφής. Σε ένα οικονομικό περιβάλλον όπου μια επιχείρηση θεωρείται βιώσιμη μόνο εάν επεκτείνεται και αυξάνει την παραγωγή της συνεχώς, δεν μπορεί να αναμένεται ότι θα πατήσει φρένο μπροστά σε κάτι τόσο ασήμαντο όσο μια εκκρεμούσα παγκόσμια καταστροφή. Αντ’ αυτού, η λογική της αγοράς υπαγορεύει ότι αντί να δεχτεί το οικονομικό χτύπημα που επιφέρει η περικοπή των κερδών, είναι πιο λογικό να βρει έναν τρόπο να αποκομίσει χρήματα από το βράσιμο του ωκεανού. Τίποτα δεν καταδεικνύει αυτό το φαινόμενο καλύτερα από την ανθούσα βιομηχανία επενδύσεων στην κλιματική αλλαγή. Σύμφωνα με το Bloomberg, επενδυτές προσπαθούν να αποκομίσουν χρήματα από τα πάντα, από την αναδιαμόρφωση της παραγωγής τροφίμων έως τα ξενοδοχεία για ανθρώπους που τρέπονται σε φυγή από τις ολοένα και αυξανόμενες περιοχές που έχουν πληγεί από τυφώνες. Ένας κορυφαίος σύμβουλος επενδύσεων της JP Morgan ενημέρωνε τους πελάτες του ότι η άνοδος της στάθμης της θάλασσας ήταν τόσο αναπόφευκτη ώστε υπήρχε πιθανότητα μεγάλων επενδυτικών ευκαιριών στην κατασκευή θαλάσσιων τειχών.

Ακόμα και σήμερα, και κυριολεκτικά δεκαετίες αφότου ακραίοι φιλελεύθεροι δισεκατομμυριούχοι ενισχύουν τη δυσπιστία για την κλιματική αλλαγή και το σκεπτικισμό για την κυβέρνηση, τρεις στους πέντε Αμερικανούς πιστεύουν ότι η αλλαγή του κλίματος επηρεάζει την τοπική τους κοινότητα. Ο αριθμός αυτός ανεβαίνει στα δύο τρίτα στις παράκτιες περιοχές. Ακόμα και η κυβέρνηση του Trump παραδέχεται τώρα ότι η κλιματική αλλαγή είναι πραγματική, αλλά η απάντησή της σε αυτές είναι μια ψοφοδεής αποδοχή. Εάν η λαϊκή βούληση επηρέαζε πραγματικά τη δημόσια πολιτική, θα έπρεπε να υπάρχει αποφασιστικότερη δράση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ εδώ και χρόνια. Αλλά τα συμφέροντα της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων είναι πολύ καλά προστατευμένα από τα βουνά των μετρητών που έχουν δοθεί σε λομπίστες, σε αχυρανθρώπους των βιομηχανιών, Ρεπουμπλικάνους και Δημοκράτες και για σκοπούς παραπληροφόρησης. Για αυτούς, ο υπόλοιπος κόσμος είναι απλώς προσάναμμα.

Βillionaires Are the Leading Cause of Climate Change [Luke Darby/GQ]

μετάφραση: Γρανάζι

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.