Δευτέρα , 20 Αύγουστος 2018

1 Mayıs Grevdir, Tatil Değil

1 Mayıs Grevdir, Tatil Değil  – GreekEnglish

Chicago, 1 Mayıs, 1886
1,200 fabrikada 350,000 işçi grevdeler. 100,000’i caddelerde 8 saatlik vardiya ve daha iyi çalışma koşulları için protesto ediyor, savaşıyor. Kapitalistlerin sömürüsüne karşı işçi sınıfının mücadelesi başladı; uzun, zorlu ve soluksuz olacak.Tüm dünyada işçi sınıfının mücadelesi başlayalı 1,5 yüzyıl oluyor bile. 8 saatlik vardiya, toplu sözleşmeler, sosyal güvenlik, doğum izni, örgütlenme hakkı… İş hukuku kadar tüm bu haklar da hiçbir zaman bedava verilmedi, insanüstü bir mücadeleyle, birçok fedakârlık ve hatta kan ile ele geçirilmesi gerekti.

1 Mayıs milyonlarca işçinin göstermiş olduğu mücadele ve fedakârlığı anma ve takdir etme günüdür. O sayısızlar ki, tüm dünyadaki işçi sınıfının menfaatini, ihtiyaçlarını ve sosyal güvenliğini savunarak sınıf savaşının acımasız sahnelerinde yerlerini aldılar. 1 Mayıs’ta sendikaları, örgütlenme araçlarını, birlikteliği, dayanışmayı ve işçi sınıfının güçlenmesi adına sağlanan mücadeleyi inşa etmiş ve pekiştirmiş olan ve aynı zamanda kapitalizm karşısındaki sınıfsal örgütlenmemize öncülük eden savaşçıları onurlandırırız.

1 Mayıs’ı olması gerektiği gibi onurlandırırız; grevle, kapitalistler ve işçi sınıfı arasındaki savaştaki mücadelemizle!

mayday1

Kıbrıs, 1 Mayıs 2014

128 yıl sonra, işçiler kapitalistlerin zalim saldırılarına ve barbarlığına maruz kalmaya devam ediyor. Kapitalistler, atalarımızın başarmış olduklarını elimizden almak ve işçileri orta çağı andıran eski çalışma ve yaşama şartlarına geri savurmak için bir galibiyet istiyor.

Kapitalizm, kendi neoliberal politikaları ile işverene bir “hedef” inşa ediyor. Tüm ülke, kapitalistlerin özgürce ve bağımsızca hareket edebildikleri ve hakları olmayan esnek, kiralık bir insan ordusundan oluşan bir bölge haline geliyor. Hedef bizzat birlik mücadelesidir. Çünkü kapitalistlerin kendileri için gereklilik olarak gördükleri şey işçilerin sendikasız bırakılmalarıdır. Bu da her zaman yapmış olduklarına devam edebilmeleri yani işçi sınıfını mücadeleden yoksun bırakarak ezmeyi sürdürebilmeleri için gereklidir.

Şimdi 1 Mayıs, Chicago’daki yaşanmış olan mücadele ile bugüne kadar olduğundan daha fazla bağlantı kuruyor. Bugün, o gün de olmuş olduğu gibi, sendika ihtiyacı daha da artmakta. Yeniden gruplanma ve sendikal hareketin yeniden kurumsallaşması, işçi sınıfının mücadele tarihinin yazıldığı o çok benzer temellerine dayanıyor; kahramanca, koşulsuz ve fedakâr mücadeleye. Şimdiye kadar olduğu gibi bugün de mecburi olan şey işçi sınıfının örgütlenmesi ile başlayıp, kapitalist devlete karşı geri vuruş yapacak ve sonunda zafere ulaşacak olan örgütlenmiş grev hareketleridir.

İşçiler, işsizler ve gençler, ulusal, uluslararası ve Avrupa Birliği kapitalistleri tarafından en acımasız ve merhametsiz saldırıların hedefi altında olan herkes, geri saldırıda bulunabilmemiz için daha önce olduğundan daha da fazla dayanışmaya ve örgütlenmeye ihtiyacımız var. Tekrar köle olmamak için bizi tekrar fakirliğe savurmalarına izin vermemeliyiz. Hep birlikte, Rumca veya Türkçe, İngilizce veya Fransızca, burjuva kaynaklı değerleri yok ederek, kamuda veya özel sektörde çalışarak, burada veya başka bir yerde doğmuş olarak… Hep birlikte, birleşerek, ortak bir sosyalist gelecek inşa etmek için!

Birleşen işçiler asla yenilmezler

 

logo41.png

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.